BÜYÜYÜNCE
Bebek olmaktan çıktım da önlüğü giydim
Öğrendim manasını anlamadan okuyup yazmayı
Bir dönem elime verdiler vurdum tarlaya kazmayı
Ahbin taşıdım,kurdum femon,çevirdim kösreyi
Ne yaptı isem olmadı;öğrenemedim esreyi-ötreyi
Dairenin çapını belledim de,aşkın çemberine çakıldım
Unutmak için seni,rakıya vurdum,avare takıldım
Resim oldum sevdalarda,lanetlendim yakıldım
Tam anladım ben kimim,etrafıma bakındım
Canım acıdıkça yücelere döndüm yakındım
Ne sebep arasam kendimde kaldım
Öğrendim ki; ben hep kendimden aldım…
n.!Hayat-ı Külliyesinden
Nurettin İşçi
