Benim hayatımda çok önemli yeri olan bir eğitimcinin cenaze törenini üzülerek de olsa paylaşıyorum.
Gencağa hocayı herkesin tanıdığı gibi bende Gencağa hoca olarak tanıyordum.
Cumapazarı okul aile birliği başkanlığım ve Cumapazarında yan yana komşuluk yaptığımda çok daha fazla tanıma fırsatım oldu.Tam bir cumapazarı sevdalısı biriydi.
Okul aile birliği başkanlığım döneminde bana mevcut okul bize yetmiyor.Mutlaka ve mutlaka ek bir binaya ihtiyacımız var dedi.Bunu bir şekilde yapmamız gerek dedi.
Bizde okul aile birliğinde görevli Osman Topçu-Ali Rıza Sümer ve şu an isimlerini hatırlayamadığım arkadaşlarımızla kasamızda bir kuruş olmamasına rağmen bu işin üstesinden geliriz diye inşaata başladık.
En büyük desteği çay üreticilerimizin cüzdanlarından her ay çayına göre para kesinti yaparak inşaatın büyük bir kısmını tamamladık.Eksik kalan miktarı rahmetli hocamla İstanbul’a gelerek iş adamlarımızdan aldığımız destekle tamamladık.aslında Gencağa hocamla çok anılarımız var.İyi ki hocam seni tanıdım.
Allah mekanını cennet eylesin.
Çok söze gerek yok.Cenaze resimleri her şeyi anlatıyor.
Yaşar Çakır

Faik Sarıalioğlu
Dayımın oğlu olduğunu bilir misiniz? Çocukluğumda en çok onların Reis Mahallesi’ndeki evlerine giderdim. Orta eğitim yıllarımız Trabzon’da birlikte geçti. Sıklıkla bizim evde kalırdı. Ne sinema kaçamaklarımız olmuştur. O meşum kalp hastalığı ile kaybettiğimizde çok üzülmüştüm. Cenazesinin toprağa verilişine kadar bu uğurlamayı izlemiştim. Mekanın cennet olsun kardeşim.
Alırıza Sümer
Guzel yıllardı iyisiyle kötüsüyle okul sağlık ocağı beraber çok emek verdik gencaga hoca bir idailist müthiş bir okul iş sevdalısı idi mekanı cennet olsun kim iyi bir işe emek vermişse halk adına sağolsun.
Ömer Yılmaz
Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun.
Bizlere çok emeği vardır.
Bu günlere gelmemize vesile olan nadide insanlardan en kıymetlisidir. Biz reis mahallesinden her sabah yürüme beraber inerdik okula yolda onu geçmek mümkün değildi. Onu yetişmek için adeta koşardım tabiri caizse mekanın cennet olsun güzel insan…
Dinçer Saral
Allah rahmet eylesin. Mekanı cennet olsun. 1975 yılında Zonguldak Kozludan memlekete döndüğümüzde ilkokul ikinci sınıfa gidiyordum. Okula naklim geldiğinde ilk sınıf öğretmenimdi. Kozlu da iken öğretmenim çok iyiydi. Okulda yabancılık çekmeyeyim diye üzerime çok düşerdi. Bana hep biz hısım ve akrabayız derdi. Babamın amcasının kızı onun Abi’sinin eşiydi. Kendisini çok severdim. Gencağa hoca kendisini çevresine sevdirmeyi başarmış ender insanlardan birisidir. Benim büyük oğlum Ufuk Saral’ında ilkokuldaki ilk öğretmeniydi. Bir öğretmen için çok enderdir, babasını ve oğlunu okutmak. O öğretmen olarak tanıdığım ender insanlardan birisidir.
Neşe Karakaş
Ahh çok kıymetli abimiz bizi çok erken bıraktı hala onun ismi geçtiğinde İçimdeki Sızı ilk günkü gibi acır saymakla bitmeyen iyilikleri hele hele elektrikle ilgili bir sorun olduğu zaman onsuz düzelmeyecek olan arızalar Gencağa olmadan asla Zamansız aniden kapımız çalsa Birden karşımıza çıkar hal hatır için uğradım derdi Anam da ona oğlum Nereden geldin yürüdün mü Yoruldun mu terledin mi sen hastasın sırtın terli kalmasın derdi köyümüzün kıymetlisi süt halamın oğlu Seni hiç unutmadık unutmayacağız Mekanın cennet olsun abim öğretmen Eğitmen Bağında bahçesinde her alanda Çalışkan hiç gocunmadan Nadide insan






























