CUMAPAZARI
Özel seçilmiş bir yer; sahilden içeriye .
Tam on dört kilometre Of’tan Cumapazarı.
Mecbur kalmasa eğer giden dönmez geriye;
Küçükhol dedikleri yerdir Cumapazarı.
Bir doğa harikası, güvenli çevresinin ;
Ormanıyla bağıyla yemyeşil çehresinin.
Merkezi serin tutan solaklı deresinin;
Yatağına bitişik belde Cumapazarı.
Nüfusu her sayımda ikibini aşıyor.
Bir o kadar da nüfus il dışında yaşıyor.
Hizmetleri halkına belediye taşıyor.
Üç yasanda kurulmuş mekân Cumapazarı.
Anayol üzerinde Belediye Sarayı;
Tasarruflu harcıyor seçilenler parayı.
Yatırıma verdikçe önceliği, sırayı;
Şirin bir kasabaya döndü Cumapazarı.
Yedi mahallesi var karşılıklı bakışır;
Dağları tepeleri gökyüzüyle çakışır.
Çaylar makas ucundan yaprak yaprak akışır;
Sürgün zamanlarında dolar Cumapazarı.
Ocakları bahçeye sıra sıra dizerek;
Çapa, tırmık, satırla adım adım gezerek.
Güldüren tomurcuğun düşmanını ezerek ;
Emeği sergilere döker Cumapazarı.
Toprağına bir düşen on ile gelir geri.
Değişmez kural gibi böyle eskiden beri.
İnsanları sımsıcak, mert ve sözünün eri;
Acı tatlı günlerde birdir Cumapazarı.
En lezzetli yemekler mutfaklarında kaynar;
Eller parmaklar boy boy oklavalarla oynar.
Düğün ve bayramlarda özel menüler sunar;
Ballı balsız tepsiler dizer Cumapazarı.
Rakımlı yere doğru herkes çevirir yönü;
Artan bir heyecan bu asla alınmaz önü.
Her yıl ağustos ayı ikinci pazar günü;
Şenliklerde kol kola coşar Cumapazarı.
Mehmet KABAOĞLU
01.06.2006
