YORGUN
Mevlam lütfeyledi açtım
Misk-ü amber koku saçtım.
Kimi gözlerde yalvaçtım;
Dalım yorgun-Gülüm yorgun…
Evin hali dünden fakir;
Ben fakir,o benden fakir.
Endazesi enden fakir,
Tulum yorgun-Kilim yorgun…
Şifa beklediğim merhem;
Zehir oldu dirhem-dirhem..
Arzuhalim kılsam mahrem;
Kalem yorgun-Dilim yorgun…
Namerdin elinde yular.
Yolumda kahpe pusular.
Koyverdim aparsın sular;
Salım yorgun-selim yorgun
Kim geçmemiş ki faslından;
Sureti çıkmış aslından..
Gelen Adem’in neslinden;
Zalim yorgun-Zulüm yorgun…
Türlü keşif,türlü icat.
Yok mudur geçmişe ricat?
Buysa insanlığa necat;
Alim yorgun-İlim yorgun…
Hani arzu,hani heves;
Can veriyor nefes-nefes..
Gaiplerden İlahi ses;
”Ölüm yorgun-Kulum yorgun..”
Tahir Bulut
Yalvaç: Peygamber.
