AĞLADIM
Bu nasıl mızrap ki; değdi telime
Eski fotoğrafım geçti elime
Tat kalmamış damağıma,dilime
Ta yürekten;bir ah çektim ağladım
Gözlerime biber ektim ağladım
Saçım kömür kara,yüzüm ak imiş
Karnım aç olsa da;ruhum tok imiş
Sütte leke;bende leke yok imiş
Dert yumaklarımı, söktüm ağladım
Mendilim ıslandı;sıktım ağladım
Bak,yıllar neylemiş, bu fukarayı
Gözüm seçmez olmuş;akla karayı
O an göze aldım;akla karayı
Eski resimleri,yaktım ağladım
Tenha bir köşede,çöktüm ağladım
Gurbet elde en çok göreslendiğim
Varıp görmek için heveslendiğim
Yolunda kaç kere nefeslendiğim
Dağın doruğuna, çıktım ağladım
Mazime kibriti,çaktım ağladım
Ömür kısa;uzun söze ne gerek
Köşede babamın çaktığı terek
Kalemi bandırdım;cız etti yürek
Derdimi kağıda,döktüm ağladım
Çaresiz,boynumu, büktüm ağladım
Tahir gelmiş baba! gördün mü beni
Taşın da eskimiş;ne kalmış yeni
Meraklanma babam;bekletmem seni
Yanında boşluğa,baktım ağladım
Dünya’dan kabire,aktım ağladım…
Tahir Bulut
Bu şiirimi babamın kabrini ziyaretimden sonraki duygularla yazmıştım…
